İletişim Bilgileri     Arama

Pratik Ateizm ve Sorumsuz İnsan Tasavvurunda Deizm ve Eleştirisi

  • Anasayfa
  • Analiz
  • Pratik Ateizm ve Sorumsuz İnsan Tasavvurunda Deizm ve Eleştirisi
Pratik Ateizm ve Sorumsuz İnsan Tasavvurunda Deizm ve Eleştirisi

Pratik Ateizm ve Sorumsuz İnsan Tasavvurunda Deizm ve Eleştirisi

Deizm, âlemi var ettikten sonra âlemle ilişkisini koparan, insana duyarsız, gereksiz ve teklifsiz bir Tanrı anlayışını ortaya çıkarmaktadır. Bu bağlamda ‘sorumsuz’ insan tasavvurunu ortaya çıkaran, uluhiyet ve rabbaniyet vasfı bulunmayan (pasif) Tanrı iddiasıyla deizmi, pratik ateizm olarak ifade edebiliriz. Bu anlayışı kurgulayan ve savunanların ‘başıboş insan’ tiplemesini ortaya çıkarmak istedikleri bir hayat hedefledikleri anlaşılmaktadır. İnsanları, hayata yansıması olmayan/yüreğe dokunmayan/yokluğa/hiçliğe dûçâr bir inanca mahkûm eden/etmek isteyen deizm’in bir sonraki adımı ise doğrudan ateizm olacaktır. Öyle ki “...Ne olursa olsun, pratik materyalist için Yaradancılık (deism), dinden kurtulmanın yalnızca hoş görülebilir bir yoludur” sözleriyle Karl Marx’ın(ö.1883) burada deizmi, materyalizme giden bir yol olarak görmesi oldukça önemli kabul edilmelidir.1 Aslına bakılırsa dilde-kalpte inanç sahibi olduğunu belirtip pratikte inancın hiçbir göstergesinin kalmadığı geniş toplum kitleleri göz önüne alındığında ortada pratik deizm’in işlendiği de serdedilebilir. Deizme yönelik önemli eleştiriler getirilse de bu realitenin varlığı ve neticeleri göz ardı edilmemelidir. Önemsenmediğinde bir çıbanın ölüme yol açabileceği de unutulmamalıdır.

Analizimize PDF formatında ulaşmak için tıklayınız.